|
May-Ko Mashme-Lon*
By
Avrom Reisen (1876-1953)
Translated by Joan Braman
a.
May ko-mashme-lon the rain?
Does a lesson lie therein? -
Its droplets on the windows
fall in steady, dismal stream.
And the streets have turned to mud,
and my boot has got a tear:
soon the winter too will come -
I've no thick warm coat to wear...
b.
May ko-mashme-lon the candle?
Does a lesson lie therein? --
The tallow's melting down
as if it had never been.
So do I flicker in the study
like that little trembling light,
till I dwindle into nothing
in my corner, in the night...
c.
May ko-mashme-lon the clock?
Does a lesson lie therein? --
With its sallow numbered face,
with its raucous ringing din?
It's but an empty vessel,
a lifeless thing that cannot feel:
comes the hour, it must strike,
without purpose, without will...
d.
May ko-mashme-lon my life?
Does a lesson lie within? --
To wither and grow old
when one's life should just begin;
to eat alms and swallow tears,
a clenched fist to sleep upon,
to renounce the world of living
and await the world to come...
* Aramaic, a common question in the Gemorrah: What does this lead me to understand/ What does this mean?
|
מאי-קא משמע-לן
פֿון
אבֿרהם רייזען (1876-1953)
א.
מאי-קא משמע-לן דער רעגן?
װאָס-זשע לאָזט ער מיר צו הערן? --
זײַנע טראָפּנס אויף די שויבן
קויקלען זיך,װי טריבע טרערן.
און דער שטיװל איז צעריסן
און עס װערט אין גאַס אַ בלאָטע׃
באַלד װעט אויך דער װינטער קומען –
כ׳האָב קיין װאַרעמע קאַפּאָטע--
ב.
מאי-קא משמע-לן דאָס ליכטל?
װאָס-זשע לאָזט עס מיר צו הערן? --
ס׳קאַפּעט און עס טריפֿט איר חלבֿ
און ס׳װעט באַלד פֿון איר נישט װערן.
אַזוי צאַנק איך דאָ אין קלייזל,
װי אַ ליכטל, שװאַך און טונקל,
ביז איך װעל אַזוי מיר אויסגיין
אין דער שטיל, אין מזרח-װינקל--
ג.
מאי-קא משמע-לן דער זייגער?
װאָס-זשע לאָזט ער מיר צו הערן? --
מיט זײַן געלבן ציפּער-בלעטל,
מיט זײַן קלינגען, מיט זײַן שװערן?
ס׳איז אַן אָנגעשטעלטע כּלי,
ס׳האָט קיין לעבן, קיין געפֿילן,
קומט די שעה, דאָ מוז ער שלאָגן,
אָן זײַן רצון, אָן זײַן װילן--
ד.
מאי-קא משמע-לן מײַן לעבן?
װאָס-זשע לאָזט עס מיר צו הערן? --
פֿוילן, װעלקן אין דער יוגנט,
פֿאַר דער צײַט פֿאַרעלטערט װערן;
עסן ״טעג״ און שלינגען טרערן,
שלאָפֿן אויפֿן פֿויסט דעם האַרטן,
טויטן דאָ דעם עולם הזה
און אויף עולם הבא װאַרטן--
|
